W systemie pracy na wezwanie pracodawca może wezwać pracownika w każdym, dowolnie przez siebie wybranym momencie. Pracownik musi być całkowicie dyspozycyjny. Nie wie niestety, kiedy wypadną okresy wykonywania pracy i nie ma pewności, czy takie okresy w ogóle będą miały miejsce. Ten rodzaj pracy znajduje zastosowanie m.in. w handlu, hotelarstwie, turystyce.

W Polsce nie jest możliwe wprowadzenie pracy na wezwanie przez zawarcie umowy o pracę, w której pracownik zobowiązuje się do pełnienia dyżuru w domu i stanowi to jego podstawowy obowiązek (a nie obowiązek wykonywany poza normalnymi godzinami pracy). Pod pewnymi względami zbliżony do pracy na wezwanie jest funkcjonujący w kodeksie pracy dyżur (art. 151 k.p.). Osoba pełniąca dyżur pozostaje w gotowości do wykonywania pracy „poza normalnymi godzinami pracy”. Dyżur może być on pełniony w zakładzie pracy, w domu lub w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, ale jest jednak uzupełnieniem pracy w „normalnych godzinach”.

• Wstecz
• Do góry
• Wydrukuj