Praca w nietypowym i elastycznym systemie czasu pracy

Polski kodeks pracy dopuszcza następujące elastyczne formy organizacji pracy:

• praca w skróconym tygodniu pracy – pracownik pracuje więcej godzin dziennie przez mniejszą liczbę dni,
• praca w weekend – pracownik pracuje jedynie w piątek, sobotę i niedzielę, a pozostałe dni tygodnia ma wolne od pracy; z reguły nie może równocześnie pracować dla samego pracodawcy na podstawie innej formy umowy,
• przerywany czas pracy – umożliwia dłuższe, z reguły kilkugodzinne przerwy w dziennym czasie pracy danej osoby i jest korzystny dla przedsiębiorstw, w których na części stanowisk występuje znaczne nasilenie obowiązków w pewnych momentach dnia.

Są one formą równoważnego czasu pracy, który dopuszcza również wydłużenie normy dobowej do 12 godzin, jednak oczywiście przy zachowaniu przeciętnie 40 godzinnego tygodnia pracy w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Polskie prawo dopuszcza również:

• ruchomy czas pracy
• zadaniowy czas pracy

Wówczas pracodawca ustala czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań, uwzględniając wymiar czasu pracy i obowiązek przestrzegania ograniczenia 40 godzin pracy w tygodniu.

Elastyczny system czasu pracy pracodawca wprowadza na podstawie pisemnego wniosku pracownika. Ponadto niezbędne jest uwzględnienie powyższych rozwiązań w regulaminie danego przedsiębiorstwa.

Możliwe jest również wprowadzenie w firmie elastycznego czasu pracy. W systemie tym pracownicy mogą modyfikować godzinę rozpoczęcia pracy oraz długość pobytu w pracy w danym dniu, w zależności od swych potrzeb oraz obłożenia obowiązkami w pracy. Możliwość modyfikacji momentu rozpoczęcia pracy należy uwzględnić w umowie o pracę, a wskazany w kodeksie pracy okres rozliczeniowy równy 3 miesiące, umożliwia odstępstwa od etatowej normy czasu pracy w poszczególne dni, jednak przy zachowaniu przeciętnego etatowego wymiaru w ramach 3 miesięcy.

• Wstecz
• Do góry
• Wydrukuj