Czym jest alterpraca?
Alterpraca obejmuje alternatywne formy zatrudnienia, inne niż praca standardowa wykonywana na pełnym etacie na podstawie umowy zawartej na czas nieokreślony, w stałym miejscu pracy i w regularnych godzinach…
Dowiedz się więcej »
Dane o zatrudnieniu pochodzące z badania aktywności ekonomicznej ludności w krajach Unii Europejskiej pokazują, jak bardzo zróżnicowane jest wykorzystanie zasobów pracy w poszczególnych krajach Unii, a także jak niekorzystnie wygląda Polska na tle innych krajów.
Rys.3 Stopy zatrudnienia według płci w krajach UE, 2006 (źródło Eurostat)
W znacznej części krajów wskaźniki zatrudnienia kobiet odbiegają wyraźnie od 60% – są to głównie kraje Europy Południowej (Włochy, Hiszpania, Grecja, Malta), kraje Europy Środkowej (Polska, Węgry, Słowacja, Bułgaria, Rumunia), a także Belgia i Luksemburg. Niższe od Polski wskaźniki zatrudnienia kobiet mają jedynie Malta, Włochy i Grecja. Wskaźnik zatrudnienia mężczyzn jest zaś w Polsce najniższy.
Jeszcze gorzej sytuuje się Polska w odniesieniu do wskaźników zatrudnienia osób w starszych grupach wieku produkcyjnego – wartości tych mierników są najniższe wśród krajów UE. W dodatku Polska jest jedynym krajem, w którym w okresie 2000-2005 stopy zatrudnienia w tej grupie wieku nie zwiększyły się, lokując Polskę daleko od poziomu 50%, określonego w Strategii Lizbońskiej dla tej grupy osób.
Rys. 4 Wskaźniki zatrudnienia osób w wieku 55-64 lata według płci w krajach UE, 2006 (źródło: Eurostat)
Dodatkowo, ze względu na coraz większą niestabilność i wymagania na rynku pracy znacznie więcej czasu i wysiłku trzeba przeznaczać na pozyskanie i utrzymanie pracy, którą trudno jest łączyć z obowiązkami rodzinnymi. Dotyczy to zwłaszcza kobiet wychowujących dzieci. Dane z badania aktywności ekonomicznej z 2007 r. potwierdzają znany z licznych analiz wyraźny dodatni wpływ dzieci w wieku do 12 lat na zatrudnienie ojców oraz ujemny wpływ dzieci na zatrudnienie matek, zróżnicowany co do siły między krajami.
Alternatywne formy zatrudnienia w Polsce i pozostałych państwach UE
Rys.3 Stopy zatrudnienia według płci w krajach UE, 2006 (źródło Eurostat)
W znacznej części krajów wskaźniki zatrudnienia kobiet odbiegają wyraźnie od 60% – są to głównie kraje Europy Południowej (Włochy, Hiszpania, Grecja, Malta), kraje Europy Środkowej (Polska, Węgry, Słowacja, Bułgaria, Rumunia), a także Belgia i Luksemburg. Niższe od Polski wskaźniki zatrudnienia kobiet mają jedynie Malta, Włochy i Grecja. Wskaźnik zatrudnienia mężczyzn jest zaś w Polsce najniższy.
Jeszcze gorzej sytuuje się Polska w odniesieniu do wskaźników zatrudnienia osób w starszych grupach wieku produkcyjnego – wartości tych mierników są najniższe wśród krajów UE. W dodatku Polska jest jedynym krajem, w którym w okresie 2000-2005 stopy zatrudnienia w tej grupie wieku nie zwiększyły się, lokując Polskę daleko od poziomu 50%, określonego w Strategii Lizbońskiej dla tej grupy osób.
Rys. 4 Wskaźniki zatrudnienia osób w wieku 55-64 lata według płci w krajach UE, 2006 (źródło: Eurostat)
Dodatkowo, ze względu na coraz większą niestabilność i wymagania na rynku pracy znacznie więcej czasu i wysiłku trzeba przeznaczać na pozyskanie i utrzymanie pracy, którą trudno jest łączyć z obowiązkami rodzinnymi. Dotyczy to zwłaszcza kobiet wychowujących dzieci. Dane z badania aktywności ekonomicznej z 2007 r. potwierdzają znany z licznych analiz wyraźny dodatni wpływ dzieci w wieku do 12 lat na zatrudnienie ojców oraz ujemny wpływ dzieci na zatrudnienie matek, zróżnicowany co do siły między krajami.
Alternatywne formy zatrudnienia w Polsce i pozostałych państwach UE
